Yoko Ono Plastic Ono Band – Between My Head And The Sky
1 november 2009
Tekst: Patrick Oxsener
Publicatie: Revolver nr. 31
Medium: cd
Label: Chimera/De Konkurrent
Genre: experimentele pop
Begin jaren zeventig was de Plastic Ono Band een clubje wisselende muzikanten, dat door John Lennon en echtgenote Yoko Ono werd ingezet voor hun respectievelijke rock & roll- en avantgarde-escapades. 38 Jaar na Imagine heeft Yoko (76) de groep nieuw leven ingeblazen, onder muzikale leiding van zoon Sean Lennon en met een keur aan experimentele muzikanten uit de VS en Japan. Hoewel de Yoko-bashers weer genoeg stof op dit album zullen vinden om er op los te hakken, is het resultaat verrassend goed en gewaagd – zeker in vergelijking met de poppy voorganger Yes, I’m A Witch (’07). Het gaat eigenlijk alleen mis op de schaarse momenten dat de Japanse zich wil laten gelden als popzangeres: is ze nooit geweest en zal ze ook nooit zijn. Maar laat je haar gewoon een beetje improviseren, dan wordt die stem een ongehoord bizar instrument dat zelfs van het lulligste dansbeatje nog een bijzonder liedje kan maken. Zonder de Plastic Ono Band te kort te willen doen overigens: integendeel, de variëteit, inventiviteit en spannende arrangementen van Sean en de zijnen (o.a. de Japanse experimentalisten Cornelius en Yuka Honda) maken pas écht het verschil. Een plaat die letterlijk schreeuwt om meer.
Plaats een reactie
- In de ban van Heavy Rain
7 maart 2010 | 19:42
Waarom ik Heavy Rain ondanks de flaws toch de volle vijf sterren geef? Omdat het me niet loslaat. Het beste spel ooit. Daar, ik heb het gezegd. -
Archief Uitgelicht »
- Bomba Estéreo – Estalla
1 januari 2010 | 18:06
Serieuze boodschap verpakt in een zonnige mix van soul, dance, hiphop en Latijns-Amerikaanse klanken. - Jack Johnson – En Concert
1 januari 2010 | 17:55
Deze live-cd begint fijn, maar gaat uit als een nachtkaars. Komt vooral vanwege de vreemde opbouw. - R.E.M. – Live At The Olympia
1 januari 2010 | 17:43
De meest onverwachte, mooie en onverwacht mooie albumtracks uit met name de jaren tachtig. Feest voor fans van het vroege R.E.M.-werk. -
Archief CD Reviews »
- Paul McCartney – Good Evening New York City
1 januari 2010 | 17:23
Weelderig pakket met een concert als een Hollywood-film: routineus, braaf en met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen. - Rockband The Beatles
1 november 2009 | 01:16
Momenteel hangt er een authentieke nepbas van Paul McCartney om mijn nek en die wakkert onverwachte ambities aan. Klaar? Start de band! - Beatles Remastered: Kan Het Nóg Beter Dan?
9 september 2009 | 22:54
Het complete Beatles-oeuvre ligt inmiddels volledig geremasterd in de winkel. Wat houdt ‘remasteren’ eigenlijk in? De technici leggen het uit.
-
Archief Beatles »