Whitney Houston – I Look To You
Tekst: Patrick Oxsener
Publicatie: Revolver nr. 31
Medium: cd
Label: SONYBMG
Genre: pop, soul, r&b
De vrouw die ons vanaf de hoes aankijkt, heeft nogal wat meegemaakt de afgelopen decennia. Dat zie je. Qua stijl knipoogt de cover echter ook naar haarjonge jaren, toen ze nog gold als grootste zangeres van de westerse wereld. Dan weet je dus gelijk wat je muzikaal te wachten staat. Op I Look To You keert Whitney Houston terug naar de elektronische disco/suikerzoete ballads-basis van de jaren tachtig, met hier en daar een aantal moderne finesses. Niks veranderd dus? Toch wel. Whitney’s destructieve levensstijl heeft namelijk ook nog iets positiefs opgeleverd: haar spatzuivere meisjesstem heeft een charmante kraak gekregen. Bovendien is ze lang zo lenig niet meer als in haar hoogtijdagen, waardoor ons een hoop overbodige vocale gymnastiek bespaard blijft. Die beperkingen en doorleefdheid maken haar dus indirect misschien nog wel een betere zangeres dan ze al was. Enige wat daar dan weer afbreuk aan doet, is het matige songmateriaal. Opgerot met de R. Kelly’s van deze wereld: geef Whitney een stel echte soulsongs en Rick Rubin achter de knoppen, moet je eens kijken wat een comeback ze dán gaat maken.
Wat heeft het beste liedje aller tijden dat de rest niet heeft?
Serieuze boodschap verpakt in een zonnige mix van soul, dance, hiphop en Latijns-Amerikaanse klanken.
Deze live-cd begint fijn, maar gaat uit als een nachtkaars. Komt vooral vanwege de vreemde opbouw.
De meest onverwachte, mooie en onverwacht mooie albumtracks uit met name de jaren tachtig. Feest voor fans van het vroege R.E.M.-werk.
Weelderig pakket met een concert als een Hollywood-film: routineus, braaf en met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen.
Hoewel de Yoko-bashers weer genoeg stof zullen vinden om er op los te hakken, is dit album verrassend goed en gewaagd.
Momenteel hangt er een authentieke nepbas van Paul McCartney om mijn nek en die wakkert onverwachte ambities aan. Klaar? Start de band!