OxsMedia: eindredactie, tekst, vertaling & meer

---

Tekst: Patrick Oxsener
Publicatie: Revolver nr. 32
Medium: cd
Label: Snapper/Bertus
Genre: indiepop
★★★★★

---

Goede platen maken blij, blije platen zijn niet per definitie goed. No Smoke, No Mirrors van The Holloways is een van de zeldzame uitzonderingen op het tweede gedeelte van deze ijzeren poptheorie. Op haar tweede voltijdsalbum zet de Noord-Londense band een vrolijke Britse traditie voort die begon bij Beatles en Kinks en via Slade, Madness, Supergrass en Kaiser Chiefs de 21^ste eeuw binnen bulderde. En de grootste grap is: The Holloways lijkt nergens op één van de hiervoor genoemde bands. Tuurlijk, de muziek is op-en-top Brits, maar de mengeling van klassieke pop, folk en ska ontvouwt zich op een heel aparte manier. Qua vergelijkingsmateriaal kom ik niet verder dan The Wonder Stuff’ uit de eind jaren tachtig, met wie The Holloways haar folky basis, frisheid en gelaagdheid deelt. Onder al die vrolijkheid zitten namelijk wel degelijk serieuze noten, verpakt in sociaal bewuste, intelligente teksten. Het is te hopen dat de groep haar frisheid weet te behouden: de Kaiser Chiefs hebben al laten horen hoe het niet moet.