Daniel Johnston – Welcome To My World


Tekst: Patrick Oxsener
Publicatie: Revolver nr. 30
Medium: cd (heruitgave)
Label: K7/pias
Genre: singer/songwriter
Daniel Johnston doet niet raar, hij is raar. Al zijn hele leven worstelt de Amerikaanse singer/songwriter met zware psychische problemen en dat is te horen aan zijn oeuvre. Om te beginnen is het merendeel van zijn vroege liedjes thuis opgenomen op cassette met een waardeloze microfoon. Dat betekent dus een hele bak ruis, een hopeloos neuzig transistorgeluid en er zijn zelfs momenten waarop de microfoon bij een iets te enthousiaste schreeuw spontaan dichtslaat. Probeer daar maar eens doorheen te luisteren. En toch hebben de songs van Johnston iets wat iedere vorm van productie in feite overbodig maakt. Iets wat zo puur, zo eerlijk en zo persoonlijk is, dat je je als luisteraar bijna beschaamd voelt dat je ernaar luistert. In werkelijk prachtig melodieuze liedjes – waarin zijn liefde voor The Beatles met enige fantasie terug te horen is – laat de man met de hoge kinderstem zijn kronkelige gedachten de vrije loop, wat met grote regelmaat resulteert in wonderschone bespiegelingen, die in al hun eenvoud en onschuld diep ontroerend kunnen zijn.
Johnston’s stemming wisselt per plaat: is hij in een ‘gekke’ bui, dan trakteert hij zijn luisteraars op veelal vrolijke waanzin. Is hij helder, dan schetst hij het sombere beeld van zijn dagelijks bestaan. You can listen to these songs/Have a good time and walk away/But for me it’s not that easy/I have to live these songs forever, zingt hij in Peek A Boo. Om kippenvel van te krijgen. Welcome To My World, een Johnston-verzamelaar uit 2006, verschijnt nu voor het eerst ook in Europa en geeft een fraai overzicht van het beste werk dat Johnston opnam in de jaren tachtig.
Voor de mensen die door deze compilatie wellicht nieuwsgierig zijn geworden naar meer vroeg werk, zijn nu ook de cassettes Yip/Jump Music – Summer 1983 (’83 ),
Hi, How Are You – The Unfinished Album (’83 ) en Continued Story (’95 ) uitgebracht, verdeeld over twee cd’s – met de originele, door Johnston zelf getekende hoezen. Daniel Johnston maakt overigens nog met enige regelmaat platen en trad zelfs onlangs nog op in Nederland. In 2005 verscheen een internationaal gelauwerde documentaire over hem, The Devil And Daniel Johnston. Datzelfde jaar maakte ook de VPRO een indrukwekkend portret van de man.
Wat heeft het beste liedje aller tijden dat de rest niet heeft?
Serieuze boodschap verpakt in een zonnige mix van soul, dance, hiphop en Latijns-Amerikaanse klanken.
Deze live-cd begint fijn, maar gaat uit als een nachtkaars. Komt vooral vanwege de vreemde opbouw.
De meest onverwachte, mooie en onverwacht mooie albumtracks uit met name de jaren tachtig. Feest voor fans van het vroege R.E.M.-werk.
Weelderig pakket met een concert als een Hollywood-film: routineus, braaf en met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen.
Hoewel de Yoko-bashers weer genoeg stof zullen vinden om er op los te hakken, is dit album verrassend goed en gewaagd.
Momenteel hangt er een authentieke nepbas van Paul McCartney om mijn nek en die wakkert onverwachte ambities aan. Klaar? Start de band!