Strictly Magazine
Periode: 1997-1999
Medium: Tijdschrift (maandelijks)
Genre: Lifestyle
Werkzaamheden: Eindredactie, hoofdredactie, schrijven artikelen
De Baas vertelt: Mode? Geen kaas van gegeten. Trends? Niet interessant. Housefeesten? Nooit geweest, niet van plan er ooit heen te gaan. Dus wat moet ik in godsnaam bij een hipperdepip lifestyleblad als Strictly Magazine? Geen idee, maar feit is
dat ik er beland: eerst als freelance schrijver, dan als (inval-)eindredacteur en nog geen jaar later vorm ik samen met Vico Olling de hoofdredacteurs-tandem. Een spoedcursus doelgroep denken dus, maar ook een eye opener: openstaan voor het onbekende is ongekend inspirerend. De creativiteit op de redactie is groot: invalshoeken zijn standaard net even anders dan anders en koppen en intro’s knallen als champagnekurken. Niet te snel tevreden zijn, is het devies.
Het is een persoonlijke stelregel geworden.
Waarom ik Heavy Rain ondanks de flaws toch de volle vijf sterren geef? Omdat het me niet loslaat. Het beste spel ooit. Daar, ik heb het gezegd.
Serieuze boodschap verpakt in een zonnige mix van soul, dance, hiphop en Latijns-Amerikaanse klanken.
Deze live-cd begint fijn, maar gaat uit als een nachtkaars. Komt vooral vanwege de vreemde opbouw.
De meest onverwachte, mooie en onverwacht mooie albumtracks uit met name de jaren tachtig. Feest voor fans van het vroege R.E.M.-werk.
Weelderig pakket met een concert als een Hollywood-film: routineus, braaf en met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen.
Hoewel de Yoko-bashers weer genoeg stof zullen vinden om er op los te hakken, is dit album verrassend goed en gewaagd.
Momenteel hangt er een authentieke nepbas van Paul McCartney om mijn nek en die wakkert onverwachte ambities aan. Klaar? Start de band!