Aloha
Periode: 1999-2004
Medium: Tijdschrift (maandelijks)
Genre: Muziek
Werkzaamheden: Eindredactie, beeldredactie, begeleiden stagiaires, schrijven interviews, recensies en achtergrondverhalen.
De Baas vertelt: “Je moet één ding goed begrijpen”, zegt oprichter en hoofdredacteur Tjerk Lammers bij onze eerste ontmoeting. “Ik heb altijd gelijk.” Mijn reactie: “Dat zullen we
nog wel eens zien.” Het is het begin van een intensieve samenwerking die in feite nooit gestopt is. Bij uitgeverij Nederlandse Tijdschriften Groep (NTG) stampen we vanuit het niets een glossy muziektijdschrift voor dertigplussers uit de grond, dat gestaag een even trouwe als fanatieke following krijgt. Aloha staat niet alleen vol met verhalen van vermaarde popjournalisten (Harry de Jong, Swie Tio, Jan van der Plas), het brengt ook het nodige jong talent voort (Jean-Paul Heck, Willem Bemboom, Martin Cuppens). En ja, daar ben ik trots op. De dagen zijn veel te lang en de beurs is altijd leeg, maar de passie voor Aloha houdt ons overeind. Waanzinnige, verschrikkelijke, inspirerende, afmattende, leerzame, frustrerende en toch ook vooral ontzettend leuke tropenjaren.
Waarom ik Heavy Rain ondanks de flaws toch de volle vijf sterren geef? Omdat het me niet loslaat. Het beste spel ooit. Daar, ik heb het gezegd.
Serieuze boodschap verpakt in een zonnige mix van soul, dance, hiphop en Latijns-Amerikaanse klanken.
Deze live-cd begint fijn, maar gaat uit als een nachtkaars. Komt vooral vanwege de vreemde opbouw.
De meest onverwachte, mooie en onverwacht mooie albumtracks uit met name de jaren tachtig. Feest voor fans van het vroege R.E.M.-werk.
Weelderig pakket met een concert als een Hollywood-film: routineus, braaf en met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen.
Hoewel de Yoko-bashers weer genoeg stof zullen vinden om er op los te hakken, is dit album verrassend goed en gewaagd.
Momenteel hangt er een authentieke nepbas van Paul McCartney om mijn nek en die wakkert onverwachte ambities aan. Klaar? Start de band!