Archief ‘Interview’
Pearl Jam: Dag Verleden, Hallo Toekomst
De zon staat hoog boven Seattle als de Laatste der Grunge-Mohikanen hun positiefste album ooit presenteren. Dat kan geen toeval zijn. “Laten we er nog iets van maken nu we er nog zijn.”
Tekst: Patrick Oxsener
Publicatie: Revolver nr. 30 (oktober 2009)
Aanleiding: release Backspacer (22 september 2009)
Jeff Ament hangt ontspannen tegen een muurtje, de ogen glinsterend van plezier. Tijdens het interview van daarnet maakte hij nog een ietwat verveelde indruk. Maar nu alle verplichte nummers erop zitten, kan hij zich eindelijk gaan verheugen op het hoogtepunt van de dag: het reünieconcert van zijn oude bandje Green River. “Oh man, ik kan niet wachten”, grijnst hij. “Geen idee wat ons te wachten staat, maar het gaat vast helemaal geweldig worden. Kom je ook?” Helaas, in heel Seattle geen kaart meer te vinden. “Jammer man”, zegt hij, terwijl hij zijn rugzak over zijn schouder zwaait. “Nou ja, dan zie ik je in Ahoy’.” Bijna vergeten te vertellen: als Ament geen herrie schopt met oude vrienden, verdient hij zijn centjes als bassist van Pearl Jam. Lees verder »
Waarom ik Heavy Rain ondanks de flaws toch de volle vijf sterren geef? Omdat het me niet loslaat. Het beste spel ooit. Daar, ik heb het gezegd.
Serieuze boodschap verpakt in een zonnige mix van soul, dance, hiphop en Latijns-Amerikaanse klanken.
Deze live-cd begint fijn, maar gaat uit als een nachtkaars. Komt vooral vanwege de vreemde opbouw.
De meest onverwachte, mooie en onverwacht mooie albumtracks uit met name de jaren tachtig. Feest voor fans van het vroege R.E.M.-werk.
Weelderig pakket met een concert als een Hollywood-film: routineus, braaf en met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen.
Hoewel de Yoko-bashers weer genoeg stof zullen vinden om er op los te hakken, is dit album verrassend goed en gewaagd.
Momenteel hangt er een authentieke nepbas van Paul McCartney om mijn nek en die wakkert onverwachte ambities aan. Klaar? Start de band!